επιστροφή στην δραχμή Archives - XSmoney - XSmoney.gr : Λογαριασμος στο εξωτερικο,ανοιγμα λογαριασμου στο εξωτερικο,καταθεσεις στο εξωτερικο,τραπεζες στο εξωτερικο,λογαριασμος στην κυπρο,λογαριασμος στην αγγλια,λογαριασμος στην ελβετια,λογαριασμος στο λουξεμβουργο,λογαριασμος στη σιγκαπουρη,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,κουρεμα καταθεσεων,capital controls

Γρ. Προϋπολογισμού: Κίνδυνος χρεοκοπίας χωρίς ελάφρυνση χρέους

XSmoney — Wed, 08 Nov 2017 10:05:47 +0000

Πολλαπλά «καμπανάκια» για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας περιέχει η έκθεση του Γραφείου του Προϋπολογισμού του Κράτους (ΓΠΒ) στη Βουλή, που δόθηκε στη δημοσιότητα τη Δευτέρα.

Σε αυτή, μεταξύ άλλων, επαναλαμβάνεται η ανάγκη ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, εκφράζεται η άποψη ότι η «καθαρή» έξοδος από το μνημόνιο δεν συνεπάγεται τέλος της εποπτείας και τονίζεται η σημασία της επιτάχυνσης των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Ακόμη, γίνεται λόγος για εμπόδια στις επενδύσεις λόγω υψηλών φόρων κα εισφορών, ενώ προστίθεται ότι δεν έχει αποκατασταθεί εκείνη η εμπιστοσύνη της οικονομίας από την οποία εξαρτώνται οι πραγματικά παραγωγικές επενδύσεις.

Πέραν του μακρο-επιπέδου, σημειώνουν οι συντάκτες της έκθεσης, είναι εμφανή τα σημάδια κρίσης: Πολλές ελληνικές επιχειρήσεις εξακολουθούν να «φεύγουν» προς Βουλγαρία και Κύπρο, όπου την ανάπτυξή τους ευνοούν οι χαμηλοί φορολογικοί συντελεστές και ασφαλιστικές εισφορές, ο ευκολότερος τραπεζικός δανεισμός και γενικά μια λογική καλωσορίσματος επενδύσεων.

Σε άλλο σημείο σημειώνεται ότι «κατά την εκτίμησή μας δεν έχει αποκατασταθεί εκείνη η εμπιστοσύνη της οικονομίας από την οποία εξαρτώνται οι πραγματικά παραγωγικές επενδύσεις. Ο κρατικός μηχανισμός με το τωρινό νομικό σύστημα εξακολουθεί να φέρνει εμπόδια σε μεγάλα επενδυτικά σχέδια. Η ικανότητα του τραπεζικού συστήματος να χρηματοδοτεί παραγωγικές επενδύσεις στην οικονομία εξακολουθεί να περιορίζεται από τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια (κόκκινα δάνεια). Ορισμένες μεταρρυθμίσεις υλοποιούνται, αλλά γενικά διαπιστώνουμε βραδύτητα.

«Από πολιτική άποψη ένα χαρακτηριστικό των τελευταίων μηνών είναι ότι η κυβέρνηση αναβάθμισε τον στόχο της ανάπτυξης (έναντι της αναδιανομής). Τονίζει πλέον την ανάγκη για αύξηση των (ιδιωτικών) επενδύσεων και αναγνωρίζει τον ρόλο της επιχειρηματικότητας για την επιστροφή της χώρας σε συνθήκες διαρκούς αναπτυξιακής ομαλότητας. Δεν είναι διαφορετικοί οι γενικοί προσανατολισμοί της φιλοευρωπαϊκής αντιπολίτευσης. Ακόμα και σε ζητήματα εργαλείων ή μέσων πολιτικής σημειώνονται ευρύτατες συγκλίσεις όπως φερ’ ειπείν στις αποκρατικοποιήσεις. Με τον τρόπο αυτό δημιουργούνται εξ αντικειμένου προϋποθέσεις για ευρύτερες πολιτικές συναινέσεις στη χώρα. Θα δούμε βέβαια αν οι καλές διακηρύξεις θα αντέξουν τη δοκιμασία της πολιτικής πραγματικότητας». τονίζεται στην έκθεση.

Σε ό,τι αφορά το χρέος το ΓΠΒ προειδοποιεί στην έκθεσή του ότι «η ελάφρυνση είναι αναγκαία όχι τόσο γιατί σήμερα η επιβάρυνση του προϋπολογισμού για πληρωμή τόκων είναι δύσκολα διαχειρίσιμη (όπως δείχνει η συζήτηση για τα πρωτογενή πλεονάσματα), αλλά και διότι θα εκτιναχθεί σε δυσθεώρητα ύψη μετά το 2021», και προσθέτει μάλιστα ότι «χωρίς σοβαρή ελάφρυνση, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει».

Αναφορικά με τον στόχο της κυβέρνησης για «καθαρή έξοδο στις αγορές», σχολιάζει ότι πρόκειται για ένα θεμιτό στόχο γιατί, αν επιτευχθεί, θα έχει ως αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων, το τέλος της αυστηρής και σε βάθος εποπτείας που συνοδεύει τα μνημόνια, ενώ θα ανοίξει και τον δρόμο για ελάφρυνση του χρέους

Υπενθυμίζει ότι, ακόμα και μια «καθαρή» έξοδος στις αγορές δεν συνεπάγεται και έξοδο από κάθε επιτήρηση, καθώς και τη δέσμευση της Ελλάδας σε σειρά συγκεκριμένων δημοσιονομικών στόχων για τα χρόνια μετά το 2018 (πρωτογενή πλεονάσματα και μέτρα στο ασφαλιστικό σύστημα το 2019 και στη φορολογία το 2020 συνολικά της τάξης του 2% ΑΕΠ προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% ΑΕΠ).

Συστάσεις

Το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή προχωρά μέσω της έκθεσής του και σε συστάσεις προς την κυβέρνηση:

1) Να επιταχύνει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που συμβάλλουν στην αύξηση της παραγωγικότητας, στη διάχυση της καινοτομίας και επομένως, της δυνητικής παραγωγικής ικανότητας (growth potential). Πολλές μεταρρυθμίσεις παραμερίζουν τα εμπόδια για παραγωγικές επενδύσεις. Σοβαρές επενδυτικές αποφάσεις εξαρτώνται, μεταξύ άλλων, από την επιτάχυνση της απονομής δικαιοσύνης, τη σταθερότητα του φορολογικού συστήματος (όπου ένα πρώτο βήμα έγινε με την πρόβλεψη στον αναπτυξιακό νόμο ότι επενδύσεις που υπάγονται σε αυτόν δεν θα φοβούνται αλλαγές για μια δεκαετία), τη χωροταξία που θα βελτίωνε την προβλεψιμότητα της ρυθμιστικής πολιτικής και την αποτελεσματικότερη Δημόσια Διοίκηση. Υπενθυμίζουμε ότι σε σχέση με την τελευταία η χώρα έχει δεσμευθεί για σειρά αλλαγών (αξιολόγηση κλπ), που όμως αντιμετωπίζουν ισχυρές αντιδράσεις.

2) Να εντείνει τις προσπάθειες για ρύθμιση του προβλήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

3) Να συνεχίσει τις προσπάθειες για την ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, μειώνοντας το βάρος της δημοσιονομικής προσαρμογής στα ασθενέστερα εισοδηματικά στρώματα.

4) Να ολοκληρώσει την επανεξέταση των κρατικών δαπανών (spending review). Η διαδικασία έχει ήδη αρχίσει με πρωτοβουλία του Αν. Υπουργού Οικονομικών και φαίνεται ότι αποδίδει αν κρίνουμε από την προβλεπόμενη για το 2018 μείωση της κρατικής κατανάλωσης. Συναφώς, η επανεξέταση δεν θα πρέπει να έχει μοναδικό στόχο τη μείωση των δαπανών αλλά κυρίως τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας τους με τις αναγκαίες ανακατανομές.

5) Να εντείνει τις προσπάθειες κατά της φοροδιαφυγής αρχίζοντας από τις εμφανέστερες και μεγάλες ευκαιρίες για φοροδιαφυγή που συνδέονται με τη διακίνηση του πετρελαίου.

6) Να ενθαρρύνει σαφή πρόοδο στο πρόβλημα των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ώστε να αρχίσει σταδιακά να αποκαθίσταται η λειτουργία του τραπεζικού συστήματος στη χώρα, παρέχοντας την απαιτούμενη ρευστότητα στην οικονομία

7) Να αξιοποιήσει πλήρως, εγκαίρως και αποτελεσματικά όλες οι δυνητικές πηγές ευρωπαϊκής χρηματοδότησης.

8) Να εκτελεί ομαλά τον προϋπολογισμό, τόσο από την πλευρά των εσόδων όσο και από την πλευρά των δαπανών, ώστε να αποφευχθεί η ανάγκη λήψης επιπλέον δημοσιονομικών μέτρων.

9) Να συνεχίσει την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων υποχρεώσεων του δημοσίου, χωρίς τη μαζική συσσώρευση νέων.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές, όπως σημειώνεται στην έκθεση, θα καταστούν δυνατές νέες εκδόσεις ομολόγων με ανεκτούς όρους (χαμηλότερα επιτόκια).

www.kathimerini.gr

Φόροι και κούρεμα καταθέσεων ή κάτι άλλο;

XSmoney — Mon, 09 Oct 2017 11:45:22 +0000

Διαβάζω ότι τις προηγούμενες μέρες έγινε η πρώτη συμφωνία πώλησης κόκκινων δανείων από μια συστημική τράπεζα σε ένα fund διαχείρισης. Θετικό νέο με την πρώτη ματιά, τόσο για την τράπεζα, oσο και για τον δανειολήπτη.

Η τράπεζα μειώνει το άνοιγμά της σε δάνεια – τα οποία πιθανότατα δεν θα αποπληρωθούν – και εισπράττει σε αντάλλαγμα ένα ποσό. Γίνεται, δηλαδή, το πρώτο βήμα ώστε να μπορέσει μετά από αρκετά χρόνια να κάνει την πραγματική της δουλειά, που δεν είναι άλλη από το να χρηματοδοτεί την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας.

Παράλληλα, ο δανειολήπτης βλέπει για πρώτη φορά την ευκαιρία να κουρευτεί ενός μέρους του δανείου του, μέσα από μια νέα συμφωνία με το fund που το αγόρασε σε τιμή πολύ χαμηλότερη της αρχικής του αξίας.

Είναι, όμως, στ’ αλήθεια έτσι τα πράγματα; Δυστυχώς, όχι.

Τα δάνεια πουλήθηκαν στο 3% της αξίας τους! Με απλά μαθηματικά, αν εγώ είχα ένα δάνειο στα 100€, η τράπεζα εισέπραξε μόλις 3€ για να το πουλήσει, την ώρα που εγώ συνεχίζω να χρωστάω 100€. Αν, τώρα, το fund καταφέρει να εισπράξει το σύνολο της οφειλής μου, τότε μιλάμε για ένα κέρδος που ξεπερνά το 3.300%! Μίας επένδυσης όχι σε παραγωγή, όχι σε κάποια καινοτομία αλλά μια επένδυση-διοικητική πράξη αλλαγής ιδιοκτήτη μίας υποχρέωσης. Καλή επένδυση τη λες…

Είναι, όμως, το πρόβλημα μόνο ηθικό; Προφανώς και όχι. Τα υπερκέρδη των fund που θα εισπραχθούν από την ελληνική οικονομία αλλά θα φύγουν στο εξωτερικό, είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Η άλλη, έχει να κάνει με το τίμημα – τα 3 ευρώ – που έχει εισπράξει η τράπεζα για το συγκεκριμένο δάνειο.

Εξηγούμαι.

Αν το σύνολο των κόκκινων δανείων που έχουν στα χαρτοφυλάκιά τους οι τράπεζες, πουληθεί σε αυτή την τιμή, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα χρειαστούν νέα ανακεφαλαιοποίηση.

Εδώ, λοιπόν, αρχίζουν τα δύσκολα.

Τα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, μπορούν βρεθούν από δύο πηγές:

α) από τα κεφάλαια του 3ου μνημονίου,

β) από κούρεμα καταθέσεων.

Είτε στη μία περίπτωση, είτε στην άλλη, μια τυχόν νέα ανακεφαλαιοποίηση θα την πληρώσουν οι καταθέτες και οι φορολογούμενοι.

Ως πότε θα χρεώνονται οι επόμενες γενιές την «σωτηρία» των τραπεζών;

Κάπου εδώ ένα τραπεζικό και οικονομικό πρόβλημα, γίνεται βαθιά πολιτικό. Είναι αναγκαίο να αποτελέσει «εθνική κόκκινη γραμμή» η αποτροπή αυτής της εξέλιξης. Όχι κυβερνητική, όχι της αξιωματικής ή της ελάσσονος αντιπολίτευσης, αλλά εθνική, όλων μας δηλαδή.

Πώς θα γίνει, όμως, αυτό; Που θα βρεθούν τα χρήματα;

Η πρόταση μου είναι τα χρήματα αυτά να βρεθούν από τα υπερκέρδη των fund που θα αγοράσουν τα κόκκινα δάνεια.

Θα είναι πολιτικά ανήκουστο ο ελληνικός λαός, είτε ως φορολογούμενος, είτε ως καταθέτης, να πληρώσει την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, την ώρα που οι νέοι διαχειριστές των κόκκινων δανείων θα θησαυρίζουν.

Ο ορισμός ενός πλαφόν στα κέρδη, σε συνδυασμό με κίνητρα για όσους το ξεπεράσουν, είναι μια καλή ιδέα. Ας βάλουμε, δηλαδή, ένα όριο στα κέρδη για ένα fund και στην περίπτωση που καταφέρει να το ξεπεράσει τότε ένα μέρος των επιπλέον κερδών θα πηγαίνει σε ένα κουμπαρά ο οποίος θα χρησιμοποιηθεί για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Λύσεις με γνώμονα τα συμφέροντα των πολλών υπάρχουν. Πολιτική βούληση χρειάζεται και καθαρές κουβέντες.

ΠΗΓΗ:www.insider.gr

Ποιος εγγυάται τις καταθέσεις μας;

XSmoney — Mon, 09 Oct 2017 11:39:33 +0000

Μια είδηση που προκάλεσε ερωτήματα είναι η σημερινή του Reuters για μια πρόταση της Κομισιόν που λέει οτι η εγγύηση καταθέσεων θα εφαρμοστεί σταδιακά, στην αρχή με δάνεια προς τους καταθέτες και αργότερα, όταν όλες οι Ευρωπαικές τράπεζες βελτιώσουν τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας τους, θα καλύπτονται και οι απώλειες των καταθετών. Δεδομένου οτι όλοι θεωρούμε σήμερα πως οι καταθέσεις μας είναι εγγυημένες, μας δημιουργήθηκε η απορία, τι τρέχει με τις εγγυήσεις καταθέσεων.

Το Reporter ζήτησε διευκρινίσεις από την Τράπεζα της Ελλάδος και έμαθε τα εξής:

Καταρχήν, απαγορεύεται από Ευρωπαικό νόμο, να γίνει κούρεμα σε καταθέσεις μικρότερες των 100.000 Ευρώ. Γνωστό αυτό. Όμως τι γίνεται αν πτωχεύσει μια τράπεζα;

Οι καταθέσεις σε αυτή την περίτωση είναι εγγυημένες από το Σύστημα Εγγύησης Καταθέσεων και συγκεκριμένα από το ταμείο ΤΕΚΕ. Το ΤΕΚΕ όμως, είναι εθνικό ταμείο και τα κεφάλαια του προέρχονται από τις εισφορές των μελών του που είναι οι ελληνικές τράπεζες. Δεν έχει και πολλά λεφτά δηλαδή το ελληνικό ταμείο. Και αν δεν έχει, δεν δίνει. Οι ελληνικές καταθέσεις δεν είναι εγγυημένες από την Ευρώπη, μόνο από την Ελλάδα. Και αν πτωχεύσουν δυο ή τρείς συστημικές τράπεζες ή όλο το τραπεζικό σύστημα, κανένα εθνικό ταμείο εγγύησης καταθέσεων δεν μπορεί να καλύψει τη ζημιά, ούτε στην Ελλάδα,ούτε στο εξωτερικό.

Για τον λόγο αυτό η Κομισιόν προτείνει τη δημιουργία ενός Πανευρωπαικού Συστήματος Εγγύησης Καταθέσεων το οποίο μάλιστα να χρηματοδοτείται με δάνεια από τον ESM. Σε αυτή την πρόταση αντιδρούσε έως τώρα η Γερμανία η οποία ανησυχεί διότι ενδέχεται να κληθεί να πληρώσει καταθέσεις άλλων χωρών, κυρίως της Ιταλίας, της οποίας τις τράπεζες θεωρεί επικίνδυνες. Με την αποχώρηση Σόιμπλε, η Κομισιόν επαναφέρει την πρόταση ελπίζοντας οτι ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας θα τη δεχτεί. Δεν είναι καθόλο βέβαιον όμως αυτό.

Εν πάση περιπτώσει, η ουσία είναι να γνωρίζει ο μικροκαταθέτης, ποός εγγυάται τις καταθέσεις του σε περίπτωση κατάρρευσης συστημικής τράπεζας ή ολόκληρου τραπεζικού συστήματος. Προς το παρόν η χώρα στην οποία βρίσκεται η τράπεζα που καταρρέει και όχι το Ευρωπαικό τραπεζικό σύστημα. Αν η χώρα έχει λεφτά, καλύπτει τις ζημιές, αν δεν έχει δεν τις καλύπτει.

Πηγή: reporter.gr

Λίστα: Οι 20 χώρες που πνίγονται στα χρέη – 2η η Ελλάδα

XSmoney — Wed, 19 Jul 2017 07:39:47 +0000

Μπορεί οι ΗΠΑ να έχουν το μεγαλύτερο χρέος από οποιαδήποτε άλλη χώρα (19,5 τρισ. δολ.) αλλά υπάρχουν κράτη με μεγαλύτερη αναλογία χρέους και ΑΕΠ, γεγονός που τις καθιστά υπερχρεωμένες, ακόμη και σε σύγκριση με τις ΗΠΑ.

Όσο πιο ψηλά είναι η αναλογία τόσο λιγότερο βιώσιμο είναι το χρέος και η χώρα κινδυνεύει να πέφτει από χρέος σε χρέος.

Σας παρουσιάζουμε τις χώρες με το μεγαλύτερο χρέος στον πλανήτη σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ. Είναι άραγε και η Ελλάδα μέσα σε αυτές;

20. Καναδας – 89,1%

Με την οικονομία της χώρας να παραπέει, η αναλογία χρέους/ΑΕΠ του Καναδά σκαρφάλωσε στο 89,1% το διάστημα 2014/15 και πλησιάζει επικίνδυνα το κατώφλι του 90% το οποίο σύμφωνα με τους ειδικούς μπορεί να έχει επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη. Ο κορυφαίος οικονομολόγος Steve Keen πιστεύει ότι ο Καναδάς κινδυνεύει να μπει σε ύφεση σε λίγα χρόνια.

19. Αιγυπτος – 89,2%

Μετά την αραβική άνοιξη, η Αίγυπτος βίωσε επί πολλά χρόνια μια σειρά από πολιτικές κρίσεις και ως εκ τούτου η οικονομία της παρουσίασε φαινόμενα κόπωσης. Η σημερινή κυβέρνηση δανείζεται προκειμένου να καλύψει το τεράστιο έλλειμμα. Παρά τις σκληρές αυξήσεις στη φορολογία και την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα η αναλογία χρέους/ΑΕΠ παραμένει στο 89,2%.

18. Ηνωμενο Βασιλειο – 90,1%

Παρά τις φιλότιμες προσπάθειες του πρώην υπουργού οικονομικών George Osborne ο οποίος επιχείρησε να μειώσει τις δαπάνες, η χώρα δεν κατάφερε να τιθασεύσει την αναλογία χρέους/ΑΕΠ που εκτοξεύτηκε από 78,4% το 2010 στο 90,1% το 2014/2015. Ωστόσο, τα προγράμματα λιτότητας του Osborne ενδέχεται τελικά να αποδώσουν καθώς προβλέπεται μια σταθερή πτώση της εν λόγω αναλογίας μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια.

17. Ισλανδια – 90,2%

Το 2007 η Ισλανδία είχε μια αναλογία χρέους/ΑΕΠ της τάξης του 28,5% αλλά την χρονική περίοδο 2008–2011 η οικονομική κρίση που χτύπησε την Ισλανδία είχε μεγάλο αντίκτυπο στην οικονομία και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δανειστεί δισεκατομμύρια δολάρια από το ΔΝΤ κι άλλες χώρες όπως η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ως εκ τούτου η αναλογία χρέους/ΑΕΠ έφτασε στο 90,2% το 2014/15.

16. Μπαρμπαντος – 92%

Στο πανέμορφο αυτό νησί της Καραϊβικής τα χρέη αυξάνονται σταδιακά εδώ και πολλά χρόνια σύμφωνα με τους Moody’s. Παρόλο που η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε περικοπές στον δημόσιο τομέα η ανάπτυξη δεν ήρθε στους τομείς του τουρισμού και στο offshore banking, τα δύο μεγάλα χαρτιά της χώρας και η αναλογία χρέους/ΑΕΠ ανέβηκε στο 92% σύμφωνα με τους πρόσφατους υπολογισμούς.

15. Ισπανια – 93,8%

Παρόλο που η ισπανική οικονομία δείχνει σημάδια ανάκαμψης, η μεγάλη ύφεση η οποία προκλήθηκε από τη φούσκα των ακινήτων το 2008 βούτηξε τη χώρα στο χρέος. Το 2007 η αναλογία χρέους/ΑΕΠ της Ισπανίας βρισκόταν στο 36% αλλά δυστυχώς ανέβηκε στο 93,8% την περίοδο 2014/15.

14. Γαλλια – 93,9%

H χλιαρή οικονομία αποτελεί την αιτία της ζοφερής αυτής αναλογίας χρέους/ΑΕΠ. Οι ειδικοί αναφέρουν ότι η Γαλλία πάσχει σε θέματα ανταγωνισμού και αντιμετωπίζει υψηλά ποσοστά ανεργίας, ενώ οι κυβερνητικές δαπάνες έχουν αυξηθεί σημαντικά.

13. Πρασινο Ακρωτηριο – 95%

Τα έσοδα από τον τουρισμό αυξήθηκαν τα τελευταία χρόνια αλλά η έλλειψη φυσικών πόρων έχει επιπτώσεις στον κρατικό προϋπολογισμό. Ο υπουργός οικονομικών της χώρας σκοπεύει να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες αυξάνοντας παράλληλα του φόρους προκειμένου να αντιμετωπίσει την κατάσταση.

12. Βελγιο – 99,8%

Ο “νέος ασθενής της Ευρώπης”, όπως αποκαλείται πλέον από μερικούς το Βέλγιο έχει δανειστεί υπέρογκα ποσά από την αρχή της οικονομικής κρίσης το 2008 και η αναλογία χρέους/ΑΕΠ έχει εκτοξευθεί στο 99,8% το 2014/15. Η χώρα ακόμη πληρώνει το τίμημα για τις υπερβολικα΄ακριβές εξαγορές που έκανε, όπως η κρατικοποίηση της Dexia Bank Belgium.

11. Σιγκαπουρη – 103,8%

Η αναλογία χρέους/ΑΕΠ της Σιγκαπούρης μπορεί να φαίνεται δραματική αλλά η οικονομία της είναι σε αρκετά καλή κατάσταση. Όλα τα χρέη της Σιγκαπούρης είναι εσωτερικά, γεγονός που τα καθιστά σχετικά διαχειρίσιμα.

10. ΗΠΑ – 104,5%

Ο συνδυασμός της προσπάθειας διάσωσης των τραπεζών, οι μειώσεις των φόρων από τη διαχείριση του George W Bush και οι κοστοβόροι πόλεμοι στο εξωτερικό είχαν επίπτωση όπως είναι φυσικό στο εθνικό χρέος των ΗΠΑ το οποίο είναι κυρίως προς ξένους πιστωτές. Παρόλο που είναι διαχειρίσιμο, η αναλογία χρέους/ΑΕΠ ανήλθε στο ανησυχητικό ποσοστό του 104,5% την περίοδο 2014/15.

9. Μπουταν – 110,7%

Το βασίλειο αυτό στα Ιμαλάια όρη βρίσκεται όλο και πιο χρεωμένο τα τελευταία χρόνια. Η κυβέρνηση δανείζεται μεγάλα ποσά προκειμένου να καταπολεμήσει τη φτώχεια και να χρηματοδοτήσει μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα τα οποία ελπίζει να της αποφέρουν κέρδη για να εξυπηρετήσει το αυξανόμενο χρέος της.

8. Κυπρος – 112%

Η οικονομική κρίση που έπληξε την Κύπρο το διάστημα 2012–2013 είναι ο λόγος της θλιβερής αυτής αναλογίας χρέους/ΑΕΠ, η οποία βρίσκεται πολύ πάνω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης τα τελευταία χρόνια. Ευτυχώς οι ειδικοί προβλέπουν μια σταδιακή μείωση της αναλογίας καθώς η κυπριακή οικονομία ανακάμπτει σταθερά.

7. Ιρλανδια – 122,8%

Η Ιρλανδία η οποία εγγυήθηκε για τις τράπεζές της επηρεάστηκε πολύ από την παγκόσμια οικονομική κρίση το 2008, και αναγκάστηκε να καταφύγει στο δανεισμό για να τα καταφέρει ενώ αρνήθηκε να αυξήσει τους εταιρικούς φόρους. Η οικονομία από τότε έχει ανακάμψει σημαντικά και παρά την αναλογία χρέους/ΑΕΠ στο 122,8% αναμένεται να πέσει στο 99% μέχρι το τέλος του 2016.

6. Πορτογαλια – 128.8%

Ακριβώς όπως και η Ιρλανδία, έτσι και η Πορτογαλία χτυπήθηκε άσχημα από την οικονομική κρίση του 2008. Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δανειστεί για να μην πτωχεύσει η χώρα και ως εκ τούτου το εθνικό χρέος έφτασε στο 128,8%, πράγμα που θα δυσκολέψει τη χώρα περαιτέρω σύμφωνα με το Moody’s.

5. Ιταλια – 132,5%

Η Ιταλία ήταν ήδη χρεωμένη μέχρι το λαιμό και πριν την οικονομική κρίση του 2008. Η αναλογία χρέους/ΑΕΠ ξεπέρασε το 100% καθόλη τη διάρκεια της δεκαετίας του ’90 και τις αρχές του 2000. Η κρίση χειροτέρευσε τα πράματα όπως ήταν αναμενόμενο αλλά μοιάζει να υπάρχει κάποιο φως στο τούνελ. Οι ειδικοί προβλέπουν μια μικρή μείωση της αναλογίας το 2017.

4. Τζαμαικα – 138,9%

Η Τζαμάικα μόλις αρχίζει να συνέρχεται από την οικονομική δυσχέρεια που έκανε την εμφάνισή της στα τέλη της δεκαετίας του ’90 μέχρι της αρχές του 2000, ανεξάρτητα από την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008, καθώς ένα μεγάλο ποσοστό του χρέους της απορρέει από την εν λόγω περίοδο. Στην πραγματικότητα σύμφωνα με τους ειδικούς ένα μεγάλο ποσοστό του χρέους οφείλεται στις ζημίες που υπέστη ο τραπεζικός τομέας και η Air Jamaica μεταξύ άλλων.

3. Λιβανος – 139,7%

Η χώρα φλερτάρει με τη χρεοκοπία καθώς έχει συγκεντρώσει τεράστια χρέη τα τελευταία χρόνια για μια σειρά από λόγους. Η σύγκρουση με την γείτονα Συρία έχει στοιχίσει στην οικονομία της χώρας ποσό ίσο με το 15% του ΑΕΠ της, οι επενδύσεις από τις χώρες του Κόλπου έχουν μειωθεί και οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν ποτέ.

2. Ελλαδα – 173,8%

Η ελληνική οικονομία έχει γονατίσει από τα χρέη και βρίσκεται σε ύφεση εδώ και κάποια χρόνια. Η χώρα κατέβαλε πάνω από 10 δισ. σε δόσεις στο ΔΝΤ μόνο πέρσι και τα προγνωστικά δεν είναι αισιόδοξα. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι η αναλογία χρέους/ΑΕΠ θα φτάσει το 180% μέχρι το τέλος της δεκαετίας που διανύουμε.

1. Ιαπωνια – 243,2%

Δυο δεκαετίες οικονομικής αποτελμάτωσης και μια σειρά από λανθασμένες κινήσεις βούτηξαν την Ιαπωνία σε ένα δυσβάσταχτο χρέος. Ωστόσο, όπως και η Σιγκαπούρη το μεγαλύτερο χρέος της χώρας είναι εσωτερικό και ευκολότερα διαχειρίσιμο. Επιπλέον οι κινήσεις του πρωθυπουργού Shinzo Abe κατάφεραν να σταθεροποιήσουν την αναλογία και να βελτιώσουν σημαντικά τις οικονομικές προοπτικές της Ιαπωνίας.

ΠΗΓΗ:www.newreport.gr

Αποψη: Και ξαφνικά αρχίσαμε ξανά το φλερτ με το Grexit

XSmoney — Tue, 07 Feb 2017 18:20:02 +0000

Τα σημάδια δεν είναι καλά. Παρακολουθώντας συστηματικά τις δημοσκοπήσεις, διαπίστωσα ότι το ποσοστό των συμπολιτών μας που επιθυμεί την παραμονή της χώρας στη ζώνη του ευρώ, συνεχώς μειώνεται. Σε πρόσφατη (Ιανουάριος 2017) δημοσκόπηση της Alco αυτοί που θέλουν να μείνουμε στο ευρώ είναι μόλις 45,5%, ενώ το 42% πιστεύει ότι θα ήταν καλύτερα με τη δραχμή. Τα ευρήματα αυτά είναι συγκλονιστικά και πολύ ανησυχητικά. Βλέποντας τις δημοσκοπήσεις ξεθάρρεψαν και οι δραχμιστές ή δραχμόφιλοι ή δραχμολάγνοι και άρχισαν τις δηλώσεις. Ενας βουλευτής του Σύριζα προτείνει να πάμε για δημοψήφισμα αν θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ ή να γυρίσουμε στη δραχμή. Ενας άλλος προτείνει να συζητήσουμε το θέμα στη Βουλή, γιατί «επί δραχμής μεγαλούργησε η Ελλάδα και δεν πρέπει να την δαιμονοποιούμε».

Σαν πρόλογο, θέλω να σας μεταφέρω (σε χαλαρή μετάφραση) ένα απόσπασμα από το βιβλίο «The Truth About Inflation» του Paul Donovan, υψηλόβαθμου στελέχους της τράπεζας UBS.
«…Η σημασία του πληθωρισμού δεν έχει μειωθεί. Εγιναν ταραχές στην Ιαπωνία το 1918, σχετικά με την τιμή του ρυζιού. Η κοινωνική συνοχή διαλύθηκε στη Γερμανία στα χρόνια του υπερπληθωρισμού το 1923, με την πολιτεία της Βαυαρίας να αποσχίζεται (προσωρινά) από τη χώρα. Το 1951, η Επιτροπή για την Εκπαίδευση και την Εργασία της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ, ανακοίνωσε ότι ο Δείκτης Τιμών Καταναλωτή είναι “η σημαντικότερη μοναδική στατιστική που εκδίδει η Κυβέρνηση”…Και παρ’ όλα αυτά ο πληθωρισμός συνήθως παραγνωρίζεται από τον πολύ κόσμο και ένα ανησυχητικά μεγάλο πλήθος των πολιτικών. Η έλλειψη σωστής γνώσης για τον πληθωρισμό δεν βοηθήθηκε καθόλου από τα σύγχρονα μέσα… Σήμερα η οικονομική ανάλυση έχει εξελιχθεί σε οικονομική αναρχία. Οι οικονομικές αυθεντίες που τις περισσότερες φορές είναι ερασιτέχνες με ανεπαρκή γνώση γράφουν και λένε πολλά και διάφορα για τον πληθωρισμό χωρίς να αντιλαμβάνονται τόσο τη σύνθεσή του όσο και τον σκοπό του. Τα κανάλια εμφανίζουν ένα απλουστευμένο γράφημα για 30 δευτερόλεπτα…».

Προτίμησα να αφήσω έναν διακεκριμένο οικονομολόγο να μας περιγράψει τα του πληθωρισμού, γιατί μου φάνηκε ότι ουσιαστικά περιγράφει τη σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα και την ελαφρότητα με την οποία τα μέσα και οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν ένα τόσο σοβαρό θέμα όσο η επιστροφή στη δραχμή. Πάρτε για παράδειγμα τον Κοινοβουλευτικό Εκπρόσωπο του Σύριζα κ. Νίκο Ξυδάκη. Είναι ένας καταξιωμένος δημοσιογράφος που διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού και μια ζωή ασχολείται με πολιτιστικά θέματα. Με τι γνώσεις αποφάνθηκε ότι η επιστροφή στη δραχμή είναι μια λύση; Είναι πολλοί που πιστεύουν ότι ενεργούσε σαν «λαγός». Πολύ πιθανόν, αλλά μήπως φταίνε και τα μέσα που του δίνουν το βήμα να πει την «άποψή του» (για να θυμηθούμε και τον Clint Eastwood) χωρίς να υπάρχει αντίλογος ώστε να ενημερωθούν σωστά οι τηλεθεατές και να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα; Είδατε πόσο ταιριάζουν στην περίπτωση αυτή οι διαπιστώσεις του Paul Donovan.

Αντί όμως να παραθέσω επιχειρήματα που μπορεί να μην πείθουν κανένα, απλά θα σας θυμίσω γεγονότα που τα έζησα προσωπικά και είμαι βέβαιος ότι οι περισσότεροι θα τα θυμάστε. Ελάτε να θυμηθούμε τις ισοτιμίες δολαρίου δραχμής από τη μεταπολίτευση και μετά.

Στον πίνακα διάλεξα έτη εκλογών για να διαπιστώσετε πόσο οι πολιτικοί (αλλά και η πολιτική τους) έχουν επηρεάσει τη ζωή μας.

Προσωπικά πιστεύω ότι αυτός ο Πίνακας τερματίζει τη συζήτηση για την επιστροφή στη δραχμή. Μέσα σε 27 χρόνια είχαμε τρεις σοβαρές υποτιμήσεις, όλες με τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και την «κοινωνική» πολιτική του (για θυμηθείτε την ΑΤΑ – Αυτόματη Τιμαριθμική Αύξηση με πληθωρισμένες δραχμές), ενώ κάθε χρόνο είχαμε συνεχή διολίσθηση της δραχμής. Αν είχα στη διάθεσή μου τηλεοπτικό χρόνο θα έβγαζα αυτόν τον Πίνακα κάθε μέρα στο prime time, μήπως καταλάβουν οι συμπολίτες μας και ιδιαίτερα αυτοί που βρίσκονται στα μεσαία και κατώτερα οικονομικά στρώματα τι θα πάθουν, αν γυρίσουμε στη δραχμή. Ουσιαστικά η δραχμή υποτιμήθηκε κατά 1.200%. Αντίθετα μετά τη δημιουργία του ευρώ στις 4 Ιανουαρίου 1999 στα 18 χρόνια που μεσολάβησαν η ισοτιμία ευρώ δολαρίου κυμάνθηκε σε ένα στενό εύρος 0,8225 – 1,6039, με μέσο όρο το 1,2120. Αυτό μας εξασφάλισε την ευημερία μας.

Επειδή όμως διαθέτω ενοχλητική μνήμη θα σας θυμίσω τι μπορεί να πάθουν οι χώρες με το δικό τους Νόμισμα.

Την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου 1992, ο γνωστός κερδοσκόπος George Soros μέσω του Quantum Fund αρχίζει την επίθεσή του, μετατρέποντας σε άλλα νομίσματα σχεδόν 7 δισεκατομμύρια στερλίνες που είχε δανειστεί. Η επιχείρηση γίνεται με τυμπανοκρουσίες μαζί με τα ταμεία Caxton Corp και Jones Investment, καθώς και με τις αμερικανικές τράπεζες JP Morgan, Citicorp, Chase Manhattan και Bank of America, γεγονός που μεγεθύνει την κίνηση.

Αντιμέτωπη με μια τέτοια κερδοσκοπία, η Τράπεζα της Αγγλίας δαπανά 50 δισεκατομμύρια στερλίνες για να στηρίξει το νόμισμά της, αλλά μάταια. Οταν φτάνει στο τέλος των αποθεμάτων της, συνθηκολογεί. Την επομένη, η Βρετανία αποφασίζει να βγει από το ΕΝΣ και προχωρεί σε υποτίμηση 15%. Ο George Soros μπορεί τότε να αγοράσει ξανά στερλίνες και να αποπληρώσει το δάνειό του. Μέσα σε μερικές ώρες καταγράφει κέρδη άνω του ενός δισεκατομμυρίου δολαρίων. Το βρετανικό υπουργείο Οικονομικών υπολογίζει τις απώλειές του σε 3,4 δισεκατομμύρια στερλίνες. Τα άλλα ευρωπαϊκά νομίσματα υποτιμώνται το ένα μετά το άλλο. Το ΕΝΣ δέχεται σοβαρό πλήγμα και την 1η Αυγούστου 1993 τα περιθώρια διακύμανσης των νομισμάτων αυξάνονται στο 15%.

Θα μου πείτε αυτά συνέβησαν στη στερλίνα, όταν ο George Soros εκτίμησε ότι η στερλίνα ήταν υπερτιμημένη και φρόντισε να δανειστεί 7 δισεκατομμύρια λίρες. Να όμως που σε μερικά χρόνια ήρθε και η σειρά της Ελλάδος να υποστεί κερδοσκοπική επίθεση στο νόμισμά της.

Τον Μάιο του 1997 λόγω της αρνητικής εξέλιξης στο έλλειμμα τρεχουσών συναλλαγών, δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις και προσδοκίες για υποτίμηση της δραχμής. Ετσι άρχισε η επίθεση. Ευτυχώς η Τράπεζα της Ελλάδος αντέδρασε ακαριαία και ανέβασε τα επιτόκια στο 179% προκειμένου να αποτρέψει τη μαζική πώληση δραχμών. Ομολογώ ότι δεν θυμάμαι για πόσο διάστημα διατηρήθηκαν τα πολύ υψηλά επιτόκια, αλλά η παρτίδα και η πατρίδα σώθηκε. Πάντως δεν γλιτώσαμε τότε τη διολίσθηση. Η ισοτιμία τον Δεκέμβριο 1996 ήταν 1 δολάριο = 180 δραχμές και τον Δεκέμβριο 1997 έγινε 1 δολάριο = 300 δραχμές. Κατρακύλα μου φαίνεται και όχι διολίσθηση.

Αυτά είναι τα γεγονότα και δεν αποτελούν ούτε εκτιμήσεις ούτε αφορισμούς. Καλό είναι να τα θυμόμαστε, γιατί σ’ αυτόν τον τόπο φαίνεται ότι έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και είμαστε επιρρεπείς στο να επαναλαμβάνουμε τα λάθη μας. Η επιστροφή στη δραχμή δεν μπορεί να είναι επιλογή και ο Θεός της Ελλάδος να βάλει το χέρι του να μην καταλήξουμε εκεί από ατύχημα. Μοναδικοί ωφελημένοι θα είναι αυτοί που έχουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό νόμιμα ή παράνομα. Μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και μερικοί βουλευτές του Σύριζα.

The post Αποψη: Και ξαφνικά αρχίσαμε ξανά το φλερτ με το Grexit appeared first on XSmoney - XSmoney.gr : Λογαριασμος στο εξωτερικο,ανοιγμα λογαριασμου στο εξωτερικο,καταθεσεις στο εξωτερικο,τραπεζες στο εξωτερικο,λογαριασμος στην κυπρο,λογαριασμος στην αγγλια,λογαριασμος στην ελβετια,λογαριασμος στο λουξεμβουργο,λογαριασμος στη σιγκαπουρη,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,κουρεμα καταθεσεων,capital controls.

Ο Moody’s βλέπει έως και κούρεμα καταθέσεων – Πτώση των τραπεζικών μετοχών

XSmoney — Fri, 03 Feb 2017 09:52:58 +0000

Τα χρονοδιαγράμματα είναι ασφυκτικά για την Ελληνική Οικονομία και εάν δεν προχωρήσει η συμφωνία για την αξιολόγηση θα τιναχθούν τα πάντα στον αέρα. H καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος στήριξης απειλεί να θέσει σε κίνδυνο τα προγράμματα αναδιάρθρωσης των ελληνικών τραπεζών, αναφέρει ο οίκος πιστοληπτικής αξιολόγησης Moody’s σε εβδομαδιαία έκθεσή του (Credit Outlook).
«Η συνεχιζόμενη καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης είναι αρνητική για την πιστοληπτική αξιολόγηση των ελληνικών τραπεζών (credit negative), επειδή θέτει σε κίνδυνο τα προγράμματα αναδιάρθρωσής τους, περιλαμβανομένου του βασικού τους άξονα για τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων (NPEs) κατά περίπου 40% έως το τέλος του 2019», σημειώνεται στην ανάλυση του οίκου. «Η έγκαιρη εφαρμογή του ελληνικού προγράμματος στήριξης είναι κρίσιμης σημασίας για την ανάπτυξη της οικονομίας την περίοδο 2017-19 και για τη σταδιακή αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των καταθετών και των επενδυτών στη χώρα και το τραπεζικό της σύστημα», προστίθεται.
Η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, σημειώνει ο οίκος, εστιάζεται στη διαφωνία της Ελλάδας να νομοθετήσει νέα δημοσιονομικά μέτρα για μετά τον Αύγουστο του 2018, όταν λήγει το τρίτο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής. «Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο να εγκαταλειφθεί ο στρατηγικός σχεδιασμός των τραπεζών, δεδομένου ότι η πληγείσα από την κρίση οικονομία είναι πιθανόν να επηρεασθεί αρνητικά από μία ενδεχόμενη αναστολή νέων επενδύσεων και μία στενότητα ρευστότητας στην αγορά».

«Μεγάλος ο κίνδυνος για τις Ελληνικές τράπεζες»

Οι ελληνικές τράπεζες, αναφέρει ο Moody’s, θέλουν από την κυβέρνηση να ολοκληρώσει την αναθεώρηση του πλαισίου για τη διαχείριση των «κόκκινων» δανείων τους, αναμένοντας ότι η νομοθέτηση και εφαρμογή συγκεκριμένων εργαλείων θα τις βοηθήσει στο θέμα αυτό. «Αυτά, όμως, έχουν καθυστερήσει λόγω της εκκρεμούς ακόμη ολοκλήρωσης της δεύτερης αξιολόγησης. Ορισμένα από τα εργαλεία αυτά αφορούν στην εξωδικαστική διαδικασία διαιτησίας, σε αλλαγές στον απαρχαιωμένο πτωχευτικό κώδικα, τη νομική ασυλία για τα στελέχη των τραπεζών που εγκρίνουν σχέδια επιχειρηματικών αναδιαρθρώσεων και τις ηλεκτρονικές δημοπρασίες κατασχεμένης περιουσίας».
Επιπλέον, σημειώνεται στην έκθεση, η ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης είναι επίσης σημαντική για να μπορέσουν οι ελληνικές τράπεζες να βελτιώσουν το χρηματοδοτικό τους προφίλ με την αύξηση των καταθέσεων σε αυτές και τη μειωμένη εξάρτησή τους από τον μηχανισμό έκτακτης ρευστότητας (ELA). «Η πολυαναμενόμενη επανένταξη των ελληνικών ομολόγων στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, κάποια χρονική στιγμή φέτος την ‘Ανοιξη, εξαρτάται επίσης από την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης. Αυτό είναι πιθανόν να βελτιώσει σημαντικά την εμπιστοσύνη των καταθετών και να προκαλέσει εισροές καταθέσεων από τα μετρητά, άνω των 15 δις. ευρώ, που βρίσκονται εκτός του ελληνικού τραπεζικού συστήματος, σύμφωνα με την εκτίμηση του Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος», σημειώνεται. «Μία μείωση του ELA και αύξηση των καταθέσεων θα συμβάλει στη μείωση του κόστους χρηματοδότησης των τραπεζών και θα στηρίξει τα κέρδη τους», προσθέτει ο Moody’s.
Περαιτέρω καθυστερήσεις στη δεύτερη αξιολόγηση, «ενέχουν τον κίνδυνο να μην επιτρέψουν στις τράπεζες να εφαρμόσουν τα σχέδια αναδιάρθρωσής τους τόσο αναφορικά με τη μείωση των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων τους όσο και αναφορικά με την επιστροφή τους στην κερδοφορία μετά τις ζημιές που είχαν τα τελευταία λίγα χρόνια. Ένα τέτοιο σενάριο θα έθετε τις τράπεζες σε μία πιο ευάλωτη θέση εν όψει ενός νέου γύρου ασκήσεων αντοχής από την ΕΚΤ το 2018, αυξάνοντας σημαντικά τους κινδύνους για τους πιστωτές και τους καταθέτες», καταλήγει ο οίκος.

Διαλύονται και σήμερα οι τραπεζικές μετοχές

Την ίδια στιγμή, ισχυρή τραπεζική πτώση για δεύτερη ημέρα με καθοδική διάσπαση στηρίξεων. Η αποτυχία της κυβέρνησης να κλείσει την αξιολόγηση, προκαλεί μεγάλη αναστάτωση στην χρηματιστηριακή αγορά που αρχίζει να ανησυχεί για το χειρότερο σενάριο παρασύροντας ειδικά τις τράπεζες σε νέα μεγάλη πτώση -8%, ωστόσο οι όγκοι δεν υποδηλώνουν πανικό. Στα ομόλογα το κλίμα έχει ξεκάθαρα επιδεινωθεί και πλέον το ετήσιο ομόλογο βρίσκεται στο 9% δηλαδή σε επίπεδα κινδύνου χρεοκοπίας…

Πηγή : www..greekmoney.gr

Επιστροφή στη δραχμή;

XSmoney — Tue, 31 Jan 2017 13:10:13 +0000

Την περασμένη Πέμπτη το Eurogroup για μια ακόμη φορά συμπέρανε ότι η Αθήνα δεν υλοποίησε αυτά που όφειλε να εφαρμόσει για να ολοκληρωθεί η αξιολόγηση του τρίτου δανειακού προγράμματος. Τα επίμαχα μέτρα αφορούν μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας, το συνταξιοδοτικό, το φορολογικό αλλά και νομοθέτηση μέτρων που μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή μετά το πέρας του τρέχοντος προγράμματος σε περίπτωση που η Ελλάδα δεν πετύχει τους στόχους που θα τεθούν. Οι ενδοιασμοί της ελληνικής κυβέρνησης σχετίζονται με τις αρνητικές συνέπειες που θα επιφέρει μέρος αυτών των μέτρων για ένα τμήμα του ελληνικού πληθυσμού.

Δεν υπάρχει εναλλακτική

Μπορεί να ξεπεραστεί αυτό το δίλημμα; Προς το παρόν όχι, εκτιμά ο διευθυντής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) Μαρσέλ Φράτσερ μιλώντας στη Deutsche Welle: «Μακροπρόθεσμα οι μεταρρυθμίσεις είναι αναγκαίες, βραχυπρόθεσμα όμως έχουν οικονομικό κόστος για τους κοινωνικά αδύναμους. Και αυτό είναι το δίλημμα. Οι μεταρρυθμίσεις είναι σωστές αλλά για τα επόμενα ένα, δύο χρόνια οι άνθρωποι, και προπαντός αυτοί που είναι κοινωνικά αδύναμοι, θα υποστούν στερήσεις. Δεν βλέπω καμία εναλλακτική παρά να συνεχιστεί το πρόγραμμα. Συνεπώς, η διένεξη μεταξύ τρόικας και ελληνικής κυβέρνησης θα συνεχιστεί. Επίσης, βλέπω την αναγκαιότητα να συνεχιστεί η βοήθεια προς την Ελλάδα και πέραν του 2018.»

Μια παράταση της αντιπαράθεσης ανάμεσα στην Αθήνα και τους θεσμούς αλλά και η επιβολή νέων μέτρων στους έλληνες πολίτες θα μπορούσαν τόσο στην ΕΕ όσο και στην Ελλάδα να προκαλέσουν ξανά μια συζήτηση για την παραμονή ή όχι της χώρας στην ευρωζώνη. Θα ήταν όντως μια επιλογή; «Η έξοδος από το ευρώ», εκτιμά ο κ. Φράτσερ, «είναι για όλες τις χώρες η χειρότερη επιλογή – προπαντός για την Ελλάδα. Μια έξοδος δεν θα έλυνε κανένα από τα προβλήματά της. Ούτε η οικονομία της θα γινόταν πιο ανταγωνιστική, ούτε οι κρατικοί θεσμοί αποτελεσματικότεροι. Τουναντίον, η χώρα θα βυθιζόταν σε μια βαθιά κρίση που θα ήταν πολύ χειρότερη από αυτή που έζησε τα τελευταία χρόνια.»

Οικονομική ανάπτυξη, αλλά πώς;

Γεγονός είναι πάντως ότι στο όγδοο έτος της κρίσης υπάρχει έλεγχος στην κίνηση κεφαλαίων, οι τράπεζες δεν παρέχουν δάνεια και οι εγχώριοι και ξένοι επιχειρηματίες αποφεύγουν τις επενδύσεις. Πώς μπορεί να λυθεί αυτός ο γόρδιος δεσμός; Σύμφωνα με τον πρόεδρο του DIW «o γόρδιος δεσμός στην Ελλάδα δεν πρόκειται να λυθεί σύντομα. Πρόκειται για μια διαδικασία ούτε δύο, ούτε πέντε, αλλά τουλάχιστον δέκα ακόμη ετών. Δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα δεν είναι η τρόικα, ούτε το ευρώ. Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην Ελλάδα είναι η κυβέρνηση και οι κρατικοί θεσμοί οι οποίοι δεν υπηρετούν τους πολίτες τους. Και σε τελική ανάλυση – αυτός είναι ο λόγος που αποτυγχάνουν.»

Παρ όλα αυτά οι Έλληνες δεν μπορούν να περιμένουν έως ότου θα έχει υλοποιηθεί και η τελευταία διαρθρωτική μεταρρύθμιση για να ζήσουν καλύτερες ημέρες. Πώς μπορεί να υπάρξει οικονομική ανάπτυξη ακόμη και σήμερα που οι τράπεζες κρατούν κλειστή τη δανειακή στρόφιγγα; Πώς μπορεί να κερδηθεί τόσο το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών να έρθουν στην Ελλάδα όσο και των ελλήνων επιχειρηματιών να μεταφέρουν ξανά τις δραστηριότητές τους από τις διπλανές χώρες στην πατρίδα τους; O κ. Φράτσερ θυμίζει «μια ιδέα που επανειλημμένα μας έχει απασχολήσει είναι η δημιουργία μιας ειδικής εμπορικής ζώνης στην Ελλάδα με πολύ πιο εύκολες διαδικασίες σε ό,τι αφορά την ίδρυση και τη λειτουργία εταιρειών όπως και φορολογικές ελαφρύνσεις. Με αυτά τα ειδικά κίνητρα θα στελνόταν στους επενδυτές το μήνυμα ότι είναι πολύ ελκυστικό να επενδύσει κανείς σε αυτή τη ζώνη. Με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργούνταν εργοστάσια και θέσεις εργασίας για να μπορεί η χώρα επιτέλους να διαφύγει από αυτό τον φαύλο κύκλο της κρίσης.»

Ο ρόλος του ΔΝΤ

Η Γερμανία αλλά και άλλα κράτη της ευρωζώνης επιμένουν στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα με το επιχείρημα ότι είναι αναγκαία η τεχνογνωσία του. Στην εκτίμησή του το Ταμείο δεν καταλήγει όμως μόνο στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη από περισσότερες μεταρρυθμίσεις. Σε αντίθεση με την ευρωζώνη το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι ο στόχος ενός ετησίου πρωτογενούς πλεονάσματος ύψους 3,5% από το 2018 και μετά δεν είναι ρεαλιστικός και ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Ενόψει αυτών των διαφορών, δεν θα ήταν το πιο λογικό να αποτραβηχτεί το ΔΝΤ από το ελληνικό πρόγραμμα; Ο κ. Φράτσερ διαφωνεί: «Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα πρέπει να παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Όταν δύο αδέρφια τσακώνονται τότε έχουν ανάγκη από κάποιον διαιτητή – γιατί δύσκολα μπορούν να επιβάλουν ο ένας στον άλλον πειθαρχία. Για αυτό είναι σημαντικός ο ρόλος του ΔΝΤ ο οποίος είναι ένας ανεξάρτητος, σχετικά αυτόνομος θεσμός που διαθέτει τεχνογνωσία. Το Ταμείο έχει δίκιο, το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο. Με αυτή την άποψη συμφωνεί και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών με την προϋπόθεση ότι πριν από τη συζήτηση αυτού του θέματος η Ελλάδα θα πρέπει να έχει εφαρμόσει τα προαπαιτούμενα. Το βρίσκω σωστό. Δεν μπορεί να ζητά χρήματα και να αρνείται μεταρρυθμίσεις. Πρόκειται για έναν συμψηφισμό. Είμαι πεπεισμένος ότι η διαγραφή χρέους, η οποία θα ονομαστεί αναδιάρθρωση, είναι θέμα χρόνου.»

Κανείς όμως δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Στην πιθανότητα της εξόδου του αναφέρθηκε μόλις πρόσφατα ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για να υποδείξει τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) ως το θεσμό που θα μπορούσε να αναλάβει το ρόλο του. Πρόκειται για μια «πολύ ενδιαφέρουσα ιδέα», λέει ο Μαρσέλ Φράτσερ, να μετεξελιχθεί ο ESM σε ένα ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο που δεν θα παρέχει μόνο δάνεια αλλά και που θα έχει την ικανότητα να αναπτύσσει προγράμματα. Όμως, «για να διαδραματίσει αυτό το ρόλο επιβάλλεται να διευρυνθεί σε μεγάλο βαθμό. Θα πρέπει να αποκτήσει τεχνογνωσία για θέματα που αφορούν τη δημοσιονομική πολιτική και για διαρθρωτικές αλλαγές σε κράτη. Τέτοιου είδους τεχνογνωσία του λείπει προς το παρόν πλήρως. Η δημιουργία ενός ανεξάρτητου, αυτόνομου θεσμού που σε αντίθεση με την Κομισιόν και την ΕΚΤ θα εξετάζει από μια άλλη σκοπιά και ολότελα ανεξάρτητα τα προγράμματα θα ήταν θεμιτή.» Σύμφωνα με τον Μαρσέλ Φράτσερ θα πρέπει τέλος να θεσπιστεί το αξίωμα ενός ευρωπαίου υπουργού Οικονομικών ο οποίος θα προΐσταται αυτού του θεσμού.

ΠΗΓΗ : www.marketnews.gr

The post Επιστροφή στη δραχμή; appeared first on XSmoney - XSmoney.gr : Λογαριασμος στο εξωτερικο,ανοιγμα λογαριασμου στο εξωτερικο,καταθεσεις στο εξωτερικο,τραπεζες στο εξωτερικο,λογαριασμος στην κυπρο,λογαριασμος στην αγγλια,λογαριασμος στην ελβετια,λογαριασμος στο λουξεμβουργο,λογαριασμος στη σιγκαπουρη,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,κουρεμα καταθεσεων,capital controls.

ΑΠΟΨΗ› Θ. Μαυρίδης: Συζητούν πλέον ανοικτά κούρεμα καταθέσεων και δραχμή

XSmoney — Mon, 14 Nov 2016 10:39:35 +0000

ΑΠΟΨΗ› Θ. Μαυρίδης

Συζητούν πλέον ανοικτά κούρεμα καταθέσεων και δραχμή

Η τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών σημαίνει ότι θα κουρευτούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί των εταιρειών του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα που εξακολουθούν να κατέχουν περισσότερα από 100.000 ευρώ. Για τους άλλους βλέπουμε. Δραχμή σημαίνει 70% αυτόματη μείωση των μισθών και των συντάξεων. Ποιος είπε ότι τα χειρότερα είναι πίσω μας;

Όσοι νομίζουν ότι οι εξελίξεις στις τράπεζες δεν τους αφορούν κάνουν λάθος. Η τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση θα είναι ένα τσουνάμι θα διαλύσει και τα τελευταία ίχνη εμπιστοσύνης που υπάρχουν προς το τραπεζικό σύστημα και την ελληνική Οικονομία. Μέχρι χτες η προοπτική μιας τέτοιας εξέλιξης έμοιαζε μακρινή. Σήμερα μοιάζει να είναι ένα πολύ πιθανό σενάριο. Το συζητούν ανοικτά! Όσο οι τράπεζες δείχνουν αδυναμία να λύσουν το πρόβλημα των κόκκινων δανείων, τόσο πιο κοντά βρισκόμαστε στην τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση.

Η τέταρτη ανακεφαλαιοποίηση θα είναι η πρώτη κίνηση που θα ρίξει το πρώτο τουβλάκι. Το πρώτο τουβλάκι θα παρασύρει το δεύτερο, εκείνο το τρίτο και ούτω καθεξής. Μέχρι να πέσει και το τελευταίο τουβλάκι σε αυτό το τόσο προβλέψιμο παιγνίδι ντόμινο.

Στο τέλος αυτής της βασανιστικής διαδρομής υπάρχει ένα νέο μνημόνιο, ακόμη πιο σκληρό από τα προηγούμενα. Θα είναι το μνημόνιο της δραχμής. Η υιοθέτηση ενός νέου νομίσματος είναι ο μόνος τρόπος για να καταφέρουν μία νέα εσωτερική υποτίμηση. Επειδή έτσι το βλέπουν. Επειδή αυτό τον δρόμο έχουν ακολουθήσει από την αρχή και αρνούνται να τον εγκαταλείψουν. Δεν θέλουν να παραδεχτούν ότι έχουν κάνει λάθος. Προτιμούν να διαλύσουν την χώρα από το να συζητήσουν οποιαδήποτε άλλη λύση.

Από την αρχή επέλεξαν τον δρόμο της εσωτερικής υποτίμησης. Τον ίδιο δρόμο θα ακολουθήσουν και τώρα. Τους είναι πιο εύκολο να μειώσουν τους μισθούς και τις συντάξεις στο ποσοστό της υποτίμησης του νέου νομίσματος από το να το κάνουν σήμερα με νόμισμα το ευρώ.

Ξέρουν ότι αν βγουν και πουν ότι θα μειωθούν οι συντάξεις κατά 50% ή 70% με νόμισμα το ευρώ κι ότι μόνο έτσι θα «σωθούν» τα ασφαλιστικά ταμεία, θα ξεσηκωθούν και οι πέτρες. Θα είναι μία επίσημη παραδοχή της χρεοκοπίας. Η επόμενη «λογική» απόδραση είναι εκείνη της δραχμής. Με αυτό τον τρόπο δεν θα φταίνε εκείνοι για το μείον 50% ή 70%. Θα είναι μία «λογική αντίδραση της αγοράς». Έτσι θα πουν. Είναι το τελευταίο τους οχυρό.

Η δραχμή δεν είναι μία αντισυστημική πρόταση, όπως προβάλλεται. Είναι η συνέχεια του project της «προσαρμογής» που ξεκίνησε το 2010.

Η Ελλάδα είναι μία κατεστραμμένη χώρα. Η επιλογή από την πρώτη στιγμή ήταν εκείνη της μείωσης των κρατικών δαπανών και της ταυτόχρονης αύξησης των επενδύσεων. Χάσαμε έξι πολύτιμα χρόνια και είναι αμφίβολο πλέον αν έχουμε άλλους έξι μήνες. Η καταστροφή που θα σημειωθεί αν εγκαταλείψουμε το ευρώ θα είναι άνευ προηγουμένου και θα κάνουμε πολλά χρόνια να σηκώσουμε κεφάλι.

Οι πιθανότητες να γλιτώσουμε τα χειρότερα λιγοστεύουν μέρα με την ημέρα. Χρειαζόμαστε έναν μάγο που θα μπορέσει να καταπλήξει τα πλήθη. Να παγώσει τον χρόνο στην κλεψύδρα και να κάνει αληθινά θαύματα σε έναν κόσμο που έχει πάψει να πιστεύει στην δύναμη της φαντασίας και της δημιουργικότητας των ανθρώπων.

ΠΗΓΗ:www.mikrometoxos.gr

The post ΑΠΟΨΗ› Θ. Μαυρίδης: Συζητούν πλέον ανοικτά κούρεμα καταθέσεων και δραχμή appeared first on XSmoney - XSmoney.gr : Λογαριασμος στο εξωτερικο,ανοιγμα λογαριασμου στο εξωτερικο,καταθεσεις στο εξωτερικο,τραπεζες στο εξωτερικο,λογαριασμος στην κυπρο,λογαριασμος στην αγγλια,λογαριασμος στην ελβετια,λογαριασμος στο λουξεμβουργο,λογαριασμος στη σιγκαπουρη,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,κουρεμα καταθεσεων,capital controls.

Die Welt: «Κούρεμα καταθέσεων και μετά Grexit»

XSmoney — Thu, 13 Oct 2016 09:34:49 +0000

Στο σενάριο για ένα κούρεμα χρέους που θα συνοδευτεί από Grexit καταλήγει η γερμανική Die Welt μετά τις εξελίξεις στο Eurogroup και με δεδομένη την απειλή του ΔΝΤ να εγκαταλείψει το κλαμπ των δανειστών.
Η εφημερίδα θεωρεί ότι η γερμανική κυβέρνηση είναι σε αδιέξοδο. «Το γεγονός ότι το ΔΝΤ απειλεί να εγκαταλείψει το κλαμπ των δανειστών, φέρνει τη γερμανική κυβέρνηση σε πολύ δύσκολη θέση. Διότι το κοινοβούλιο είχε θέσει ως όρο τη συμμετοχή των αυστηρών ελεγκτών του ΔΝΤ, προκειμένου να συμφωνήσει στο τρέχον πακέτο στήριξης, αφού υπάρχει έντονη δυσπιστία απέναντι στην Κομισιόν, η οποία τηρεί πιο ενδοτική στάση. Εάν το ΔΝΤ δεν συμμετέχει πλέον οικονομικά, θα είναι σχεδόν ανέφικτο για τον μεγάλο συνασπισμό να πείσει τους πολίτες ότι η Ελλάδα δεν είναι ένα τεράστιο βαρέλι χωρίς πάτο».
Το άρθρο υπό τον τίτλο «Κούρεμα χρέους και μετά αντίο!» καταλήγει στο παρακάτω σενάριο όσον αφορά την οικονομική και ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας: «Στην καλύτερη περίπτωση η αποχώρηση του ΔΝΤ θα μπορούσε να αποτελέσει την αρχή για μια ειλικρινή συζήτηση σχετικά με ένα γενναιόδωρο κούρεμα χρέους για την Ελλάδα – με παράλληλη αποχώρησή της από τη νομισματική ένωση».
«Νέο χρήμα, παλιά διαμάχη» είναι ο τίτλος που δίνει η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt σε άρθρο της για τις τελευταίες εξελίξεις σχετικά με την τμηματική εκταμίευση της υποδόσης των 2,8 δισ. ευρώ. «Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης φαίνεται να απελευθερώνουν την επόμενη δόση του δανείου προς την Αθήνα. Η συμμετοχή του ΔΝΤ στο πρόγραμμα στήριξης παραμένει αβέβαιη».
Τον τίτλο «Η Κομισιόν βλέπει πρόοδο στην Ελλάδα» έχει άρθρο στην εφημερίδα Der Tagesspiegel, το οποίο επισημαίνει όμως τις μεγάλες δυσκολίες που αντιμετωπίζει η χώρα: «Η Κομισιόν δεν βλέπει λόγο να μην εγκρίνει την εκταμίευση της επόμενης δόσης για την Ελλάδα. Τα χρήματα όμως δεν λύνουν όλα τα προβλήματα. Η οικονομία της Ελλάδας αναπτύσσεται με πολύ αργούς ρυθμούς. Για άλλη μια φορά οι ευρωπαίοι υπουργοί Oικονομικών βρέθηκαν στο Λουξεμβούργο για να συζητήσουν την εκταμίευση δισεκατομμυρίων στήριξης για την Ελλάδα. Μπορεί η Ελλάδα να μην βρίσκεται πλέον στο χείλος του οικονομικού γκρεμού, ωστόσο η οικονομική κατάσταση της χώρας συνεχίζει να είναι κάθε άλλο παρά ρόδινη.Υπάρχουν πολλές σκιές και λίγο φως».
Η Huffington Post σχολιάζει τη στάση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών υπό τον τίτλο: «Συνάντηση του Eurogroup: τι δεν λέει ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε για τη διάσωση των Ελλήνων». Η εφημερίδα αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η διάσωση της Ελλάδας μπορεί σύντομα να αποδειχτεί αυτό που είναι: Ένας τεράστιος πύργος από τραπουλόχαρτα. Αυτό που δεν θέλει να πει (ο Β. Σόιμπλε) στους Γερμανούς: σύντομα η Ευρώπη θα αναλάβει μόνη της τη διάσωση της Ελλάδας. Αυτό θα το αντιληφθεί και η Γερμανία που επωμίζεται ένα μεγάλο μέρος της στήριξης προς την Ελλάδα».

Πηγή: www.politis.com

The post Die Welt: «Κούρεμα καταθέσεων και μετά Grexit» appeared first on XSmoney - XSmoney.gr : Λογαριασμος στο εξωτερικο,ανοιγμα λογαριασμου στο εξωτερικο,καταθεσεις στο εξωτερικο,τραπεζες στο εξωτερικο,λογαριασμος στην κυπρο,λογαριασμος στην αγγλια,λογαριασμος στην ελβετια,λογαριασμος στο λουξεμβουργο,λογαριασμος στη σιγκαπουρη,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,λογαριασμος στο χονγκ κονγκ,κουρεμα καταθεσεων,capital controls.

Ευρώ για εμάς μέχρι το 2018. Μετά…

manager — Tue, 23 Aug 2016 11:52:09 +0000

Έχει αρχίσει πλέον να ξεκαθαρίζει το μέλλον που επιφυλάσσουν οι εταίροι για την Ελλάδα. Αν μέχρι και το 2018 η Ελλάδα καταφέρει να προσαρμοστεί στα σκληρά δημοσιονομικά και μεταρρυθμιστικά μέτρα και σταθμά που έχουν ορίσει, τότε έχει πιθανότητες να συνεχίσει να αποτελεί μέλος της Ευρωζώνης. Διαφορετικά θα τεθεί εκτός. Τόσο απλά. Φινίτο.

Τέταρτο μνημόνιο δεν πρόκειται να υπάρξει. Είτε θα λειτουργήσει το υπάρχον πρόγραμμα, είτε τέλος. Άδικο; Σκληρό; Χαρακτηρίστε το όπως θέλετε. Μάλλον αυτό τους είναι αδιάφορο αφού εκτιμούν ότι έχουν πλέον κάνει ό,τι περνά από το χέρι τους χρηματοδοτικά για να σώσουν τη χώρα. Νιώθουν ότι έχουν πλέον ηθικά πράξει το καθήκον της εταιρικής αλληλεγγύης. Και δεν υπάρχει καμία διάθεση να το πάνε παραπέρα.

Ευρώ για εμάς μέχρι το 2018. Μετά…

Ίσως και να μην μπορούν άλλωστε, καθώς αυξάνονται συνεχώς οι χώρες που διαφωνούν πλέον κάθετα ακόμα και με την υφιστάμενη χρηματοδότηση. Και πιθανώς αυτές οι φωνές θα ενισχυθούν στον κεντρικό ευρωπαϊκό πυρήνα, με τις επερχόμενες εκλογές το 2017 σε Γαλλία και Γερμανία. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να υπολογίζουμε πλέον σε καμία διευκόλυνση ή ελάφρυνση του προγράμματος. Βγαίνει δεν βγαίνει δεν πρόκειται να υπαναχωρήσουν.

Λέμε ότι η κυβέρνηση θα αναγκαστεί να πιει μέχρι τέλους το πικρό ποτήρι με τεράστιο πολιτικό κόστος. Οκ, θα το πιει και κάποια στιγμή θα περάσει στο περιθώριο. Μέχρι τότε όμως; Τι είναι διατεθειμένοι να κάνουν; Έχουν κατανοήσει το τελεσίγραφο της Ευρώπης; Ή βρίσκονται στη φάση που τους φτύνουν αλλά νομίζουν ότι βρέχει; Η μεγάλη αλήθεια είναι ότι το πικρό ποτήρι καλείται να το πιει η ελληνική κοινωνία με τεράστιο κοινωνικό κόστος. Θα πρέπει όμως να υπάρξει και ένα αποτέλεσμα. Γιατί στο τέλος αυτού του σχετικά σύντομου μονοπατιού θα υπάρχουν μόνο δύο δρόμοι. Ή θα βρεθεί η χώρα σε ένα εξαιρετικά επίπονο μεν σημείο από το οποίο όμως θα προσδοκά έχοντας ολοκληρώσει σκληρές, σχεδόν… “απάνθρωπες” έστω αλλαγές να μπει μετά από ένα χρονικό διάστημα σε τροχιά ανάκαμψης -αν βέβαια το επιτρέπουν και οι διεθνείς συνθήκες- ή αν θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες εξόδου απο το ευρώ.

Άλλος δρόμος, ευκολότερος δυστυχώς δεν θα υπάρχει. Μακάρι να είναι αλλιώς τα πράγματα, αλλά δεν είναι. Μπροστά υπάρχουν δάκρυα και αίμα. Και δεν υπάρχει φυσικά εγγύηση και ότι το σκληρό πρόγραμμα θα αποδώσει μέχρι το 2018. Απλά αυτό διατίθεται… Εκεί έχουν οδηγηθεί τα πράγματα. Αναρωτιούνται πολλοί πώς είναι δυνατό να εμπιστεύονται οι εταίροι την κυβέρνηση Τσίπρα. Μα, δεν την εμπιστεύονται. Γι’ αυτό και έχουν θεσμοθετηθεί “κόφτες” κλπ. Απλά μπορεί και περνά μέτρα που κανείς άλλος δεν θα ήταν τόσο απλό να περάσει, χωρίς να… καεί η Ελλάδα. Γιατί δεν γίνεται επί Αλέξη αυτό; Ο νοών νοείτο…

Όμως αν δεν κάνει η κυβέρνηση… delivery, αν δεν υπάρξει το implementation (που έλεγε και ο Σόιμπλε…) έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, εκεί που οδηγήθηκαν και χρονικά αλλά και διαπραγματευτικά, το παιχνίδι τελειώνει και μαζί του και η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Τώρα έχει σημασία να υπάρχει σοβαρή διακυβέρνηση. Δεν θα έχει καμία σημασία ποιος θα κυβερνήσει μετά το 2018…

Έχει λοιπόν καθοριστική σημασία για την επιβίωση της χώρας πώς θα φτάσουμε μέχρι το 2018. Μπορεί η σημερινή κυβέρνηση να το φτάσει μέχρι εκεί το καράβι; Και σε ποια κατάσταση; Με τις χρονοκαθυστερήσεις και το διπλό παιχνίδι και τη διγλωσσία που ήδη έχουν κοστίσει την είσοδο της χώρας σε ένα σπιράλ οικονομικού -και ας ελπίσουμε όχι και εθνικού- θανάτου; Με τις ακροβασίες μεταξύ της ανάγκης να εφαρμόσουν μία φιλελεύθερη φιλοσοφία που δεν ξέρουν ή δεν μπορούν και την “μπασταρδεύουν” διαστρεβλώνοντας και καταστρέφοντας κάθε προοπτική ή πιθανότητα συνεννόησης στη βάση μίας δημιουργικής και αναπτυξιακής μεταρρυθμιστικής αντίδρασης και ενός αριστερίστικου παροξυσμού που αναζητά ταξική εκδίκηση;

Τα έχουν κάνει μπάχαλο και συνεχίζουν να πράττουν ακόμα χειρότερα. Είναι να αναρωτιέται κανείς αν πραγματικά βαδίζουν στα τυφλά διχασμένοι ανάμεσα στην ανάγκη να διατηρηθούν στην εξουσία και στην εσωτερική σύγκρουση με τις κομματικές εμμονές και ιδεοληψίες. Αν έχουν ως στόχο να μετεξελιχθούν για παράδειγμα σε σοσιαλδημοκρατικό υβρίδιο. Ή αν έχουν πράγματι στόχο να οδηγήσουν στο τέλος τη χώρα εκτός ευρώ. Και όλα όσα κάνουν είναι απλά προφάσεις για να αγοράζουν κυβερνητικό χρόνο. Τώρα λοιπόν, μπροστά μας είναι ο κρίσιμος πολιτικός χρόνος. Γιατί όλα κρίνονται τα επόμενα δύο χρόνια. Μετά δεν θα υπάρχει ώριμο φρούτο, θα έχει σαπίσει…